Affet… Gece
değil, ben karayım,
Yıldız ile
gönlünün arasındayım.
Canım, gönlün mum
misali titriyor,
Muma bağrım
veremeden yastayım.
***
Gözlerin kara senin, kaşların kara,
Yüzlerin ak senin, gülüşün beyaz,
Elindeki minnet taşların kara,
Bana masum bakıp duruşun beyaz.
Unutuşun - kara, hicranın kara,
Özlemin bembeyaz, mektubun beyaz,
Gezdiğin öç ile şefkat yolları kara,
Bana bıraktığın dertlerin beyaz.
Akşamım, sabahım, zamanım kara,
Senin için döktüğüm gözyaşım beyaz.
Senin de benim de kaderim kara,
Otuz dört yaşında saçların beyaz.
İnan yürek aktır, karadır keder,
Ak-kara renkler var bizim bahçede.
Ben milyon renk adın bilirdim, inan
İkimiz de çok mutlu olduğumuz anda.
***
Yürek
Göğsümde bir kuş var - uçar
durmadan
Yüksek-yükseklerde uçar - görür
rüyalar.
Uçar yaralı olduğunu anlayamadan
Ve ölür bu kuş uçup giderken…
***
Her gece
Hatıran kalbime döner
Fetheder
Bir anda
Can ve cismimi
Dışarı çıkarım -
gece aydınlık…
O anda
Ağlarım
Söylerken ismini…
***
Sen uyuyorsun
Pencereden inen ay ışığı
Yavaş yavaş
Yorganına ulaşıyor
Dünyanın en güzel kadını
Ay ışıklarına örtünüp uyu
Ay ışıklarını kucaklayıp uyu
Benim özlediğim dudaklarını
Ay’ın dudaklarına değdirip uyu
Ben gelemem, yürek taşla dolu
Söyle, ne zaman cisimsiz olabilirim
Ay ışığı olmak mümkün mü, söyle?
Ve ne zaman Ay ışığı gibi ellerim
Siyah saçlarını okşar titreyerek?
Dünyanın en güzel kadını
Bir ömür mü gerekir yahu
Ay ışığına dönüşmek için…
Hayat Türküsü
Bahçedeki iki ağaç -
Birbirine intizar.
Sen bir ağaç,
Ben bir ağaç,
Yana yana tükendik, yar.
Ama bahar geldiğinde,
Açılmak gerekirmiş,
Gül açıp, meyve verip, yaprak döküp,
Saçılmak gerekirmiş.
Rüzgarlara gönlüm açtım,
Gül-yaprakların dilinde.
Rüzgarın avucunda getirdiği,
Her soluğun gönlümde.
Ama bahar geldiğinde,
Açılmak gerekirmiş,
Gül açıp, meyve verip, yaprak
döküp,
Saçılmak gerekirmiş.
Toprağa bağlanmışım,
Köküm toprak altında.
Geceleri fısıldarım,
Bakıp boyu posuna.
Ama yaşamak gerkirmiş,
Açılmak da gerekirmiş,
Gül açıp, meyve verip, yaprak döküp,
Saçılmak da gerekirmiş.
Bahçedeki ikki ağaç -
Birbirine intizar.
Sen bir ağaç,
Ben bir ağaç,
Yana yana tükendik, yar.
***
Ben yorulup sana dayandım, hakiket,
Saat zil çalmakta
Konuşalım, gel.
Korkma,
Geçti, bitti bir günlük dehşet
Bugün İkinci Nisan,
Gerçek
İkinci Nisan…
***
Gönlümü verdim,
Ömrümü verdim.
Canımı verdim,
Yadsın bana.
Necat kadar,
Umut kadar,
Hayat kadar,
Yâdsın bana.
Şenlik kadar,
Şadlık kadar,
Visal kadar,
Uzaklardasın.
Sabır kadar,
Süküt kadar,
Ölüm kadar,
Feryatsın bana.
Aktaran: Marufcan Yoldaşev
